سیستم اطفا حریق

آتش‌نشانی مجموعه اقداماتی است که برای مقابله با آتش بوسیله خاموش کردن، کنترل و یا هدایت آتش‌های ناخواسته انجام می‌گیرد. اهداف آتش‌نشانی حفاظت از سلامت افراد، جلوگیری از آسیب به اموال و حفاظت ازتجهیزات است.

اطفا حریق بصورت کلی به دو نوع عاملActive) ) و غیرعامل (Passive) تقسیم می‌شود. استفاده از مواد نسوز یا کند سوز در تجهیزات، استفاده از دیوارهای جداکننده در ساختمان‌ها و یا بکاربردن مواد دیرذوب در بدنه مخازن از روش‌های غیرعامل اطفا حریق است.

مهار حریق به صورت خودکار و غیر خودکار انجام می گیرد.

روش‌های اطفا حریق بستگی به نوع آتش دارد. برای مقابله با آتش باید یکی یا بیشتر از عوامل اصلی مثلث آتش یعنی هوا، ماده سوختنی و یا حرارت را کنترل کرد. همچنین می‌توان آتش‌نشانی و یا اطفا حریق را به دو گروه دستی و اتوماتیک تقسیم کرد؛ که در نوع اول یعنی دستی ،به صورت دستی و توسط افراد و یا آتش نشانان صورت می‌ پذیرد و در نوع دوم یعنی اطفا حریق اتوماتیک، این عملیات به صورت خودکار و بدون حضور عوامل انسانی صورت می‌پذیرد.

سیستم اطفا حریق CO2 ( دی اکسید کربن) به ویژه برای محیط های خطری که برق، متوسط غیر هدایت الکتریکی ضروری و یا مطلوب باشد، مفید است؛ دی اکسید کربن به فراوانی یافت می شود، گازی غیر خورنده بوده و از حریق پشتیبانی نمی کند (مخالف حریق) و یا با اکثر مواد واکنش نشان نمی دهد.

این سیستم طوری طراحی می شود که پس از تخلیه، غلظت دی اکسید کربن در محیط خطر را بالا ببرد. این سیستم اکسیژن آزاد موجود در محل که از حریق پشتیبانی می کند را حذف کرده و بدین ترتیب حریق را خاموش می کند. سیستم اطفای حریق دی اکسید کربن یک سیستم بسیار موثر می باشد که می تواند برای بسیاری از انواع آتش مورد استفاده قرار گیرد. همچنین برای حریق های سطحی نظیر مایعات قابل اشتعال و بیشتر مواد قابل احتراق جامد موثر می باشد.